Historie

De naam Van der Wielen verwijst naar twee mensen die in de vorige eeuw een grote rol hebben gespeeld voor de samenleving in hun tijd.

 

Jarig van der Wielen meerde in 1921 zijn woonschuit af in Bakkeveen (Fr), na een onstuimig leven dat hem via Frankrijk, naar Amerika en Australië had gebracht. Hij kwam al gauw als onafhankelijke kandidaat in de gemeenteraad van Opsterland en werd wethouder. In die functie stichtte hij - samen met een collega uit Leek - een werkverschaffingsmaatschappij, die veel ontginningswerk heeft gedaan in de omgeving. In 1929 startte hij - aansluitend op een in de buurt bestaande traditie - met 'praatavonden'. Hierin lag het begin van het buurtopbouwwerk, waarbij hij tot zijn dood in 1950 betrokken bleef.

Henk van der Wielen logeerde in 1923 bij zijn oom Jarig om zijn promotieonderzoek uit te voeren naar de sociografie van Opsterland als landbouwkolonie. Zo leerde hij de omgeving goed kennen. Hij kende ook het volkshogeschoolwerk in Denemarken en (vooral) Duitsland. Beide ervaringen combineerde hij toen hij de Vereniging tot Stichting van Volkshogescholen oprichtte. Die vereniging startte in 1932 de Volkshogeschool Allardsoog in Bakkeveen. Daar bleef hij directeur, tot hij in 1948 landelijk leider van de Verenging werd. Ook buiten zijn werk was hij een initiatiefrijk figuur en bemoeide hij zich met culturele raden, openbare bibliotheken, de Fryske Akademy, de regionale omroep enz. Hij ging in1969 met pensioen, maar woonde nog vele jaren op Allardsoog. Hij overleed in 1990.

 

De initiatieven van beide heren Van der Wielen hebben geleid tot een groot aantal vormen van volksontwikkeling, buurtwerk en educatie en maakten de Volkshogeschool tot een belangrijk instituut voor maatschappelijke ontwikkeling in Nederland. De Van der Wielenlezing is bedoeld om het gedachtengoed van de heren Van der Wielen levend te houden.

 

 

 

Jarig van der Wielen, door velen 'Omke Jarig' genoemd (midden met stok), in gesprek met 'cursisten' op Allardsoog.